WIERSZ OD CZYTELNIKA: „Krew bohaterów” – Z.

Wiersz napisany przez jednego z nas, kibola nacjonalistę. Z. podesłał go na maila, myślę, że jest wart wrzucenia.

Wiatr niesie pieśń szumiącą pośród drzew,

O dumnych sercach wyrosłych z polskiej Ziemi

O chwilach smutnych pełnych matczynych łez,

O chłodzie mogił ukrytych pośród cieni

 –

Wieczny szacunek dla Krwi Bohaterów,

Co Biel i Czerwień w swych sercach ukochali,

Bo kiedy trzeba, nie było pytań wielu,

I kiedy trzeba za Kraj swój umierali…

– 

A Biały Orzeł zanosił Im nadzieję,

Gdy gasły życia od kul, od ciosów wroga,

Że po Nich przyjdzie następne pokolenie…

Składali więc życia prosto w objęcia Boga…

 –

Krew Bohaterów niech będzie nam przykładem,

Że można żyć i dumnie też umierać,

A za odwagę uzyskać wieczną chwałę

Dopóki pamięć wśród  ludzi  będzie trwać…

– 

W lufach kule niosące przeznaczenie,

A w oczach łzy tęsknoty za rodziną

W imię Ideałów najwyższe poświęcenie

I Honor w sercach kiedy przyszło ginąć…

– 

Wiatr niesie pieśń szumiącą pośród drzew,

O dumnych Synach swej ukochanej Ziemi

Co poszli walczyć i przelewać krew,

Co swej Ojczyźnie zostali przeznaczeni…

Z.